PAGBATI SA MGA BAGONG ISKOLAR NG BAYAN SA UPLB: Alamin ang mga isyu, Ipaglaban ang ating karapatan!

 

Binabati natin ang lahat ng mga bagong iskolar ng bayan sa Unibersidad ng Pilipinas Los Banos! Kaakibat ng karangalang makapasok sa isa sa pinakaprestihiyosong pamantasan sa bansa ay ang hamon at tungkulin na makinig, matuto at makisangkot kaugnay ng mga mahahalagang isyu sa loob at labas ng pamantasan – sapagkat ang pagkatuto ay hindi lamang sa loob na apat na sulok ng silid-aralan, sapagkat kalakip ng pagiging mga iskolar ng bayan ay ang dakilang tungkuling paglungkuran ang sambayanan!

Alamin natin ang mga latest issue sa loob at labas ng UPLB, ating suriin at alamin kung ano ang ating mga karapatan!

 

Issue #1: Budget cut sa edukasyon at serbisyo, pondo para sa dayuhan at iilan hindi sa mamamayan

Ipinasa ng rehimeng US-Aquino  ang pambansang badyet na pumondo sa pagbabayad ng dayuhang-utang (P357 B, interes pa lang), sa militar (P107.9 B), korapsyon (P24.12 B pork barrel) at mga hungkag na proyekto tulad ng Conditional Cash Transfer (P30.9 B) at Public-Private Partnerships (P22.1 B), ngunit nagbigay ng kakarampot sa mga batayang serbisyong panlipunan tulad ng edukasyon ( P238.8 B sa basic education at P21.9 B sa SUCs), pabahay (P5.6 B) at serbisyong-pangkalusugan (P44.4 B).

Nakasaad sa Article 3, section 14 ng Saligang Batas: “The State shall protect the right of all citizens to quality education at all levels and make appropriate actions to make such education equally accesbile to all.” Ang edukasyon ay kaparatan, hindi pribilehiyo. Karapatan nating igiit sa gubyerno na ilaan ang pondo hindi para sa dayuhan at iilan kundi sa sambayanan.

 

Issue #2: kolonyal, komersyalisado at reaksyunaryong edukasyon

Bunga ng maka-dayuhan at kontra-mamamayang pambasang badyet ng Rehimeng US-Aquino, nagsimula ang bagong taon ng pasukan ng dambuhalang suliranin sa sektor ng edukasyon: 152,000 kakulangan sa silid-aralan, 13 milyon sa upuan, 135,000 sa palikuran at 96 milyon sa aklat.

Kaliwa’t kanan pa ang mga porma ng pagkomersyalisa sa edukasyon, kung saan pinakatampok ang pagtaas ng matrikula at iba pang bayarin ng 267 pamantasan sa humigit-kumulang 10%.

Bunga ng ganitong kalunos-lunos na kalagayan, 80% ng mga estudyanteng nasa edad 11-15 taon ang hindi na nakakatuloy sa pagpasok sa eskwela (drop-out rate). Nasa 80% din ng mga estudyante sa kolehiyo ang hindi na nagsisipagtapos. Sa ngayon, 8 milyong kabataan ang hindi man lang nagkaroon ng pagkakataong makatapak sa pamantasan.

Kakambal pa ng mga ito ang patuloy na pagsahol ng katangiang kolonyal ng edukasyon sa pamamagitan ng programang K to 12 ng DepEd. Ang disenyong 12 taong batayang edukasyon ay, sa katunayan, halaw sa Bologna Accords ng European Union at Washington Accords ng US. Sinasaad ng dalawang kasulatang ito na ang mga magtatrabaho sa ibayong dagat ay kailangang nakapagtapos ng 12 taong batayang edukasyon, ayon na rin ito sa dikta ng mga dayuhang multi-national corporations. Ibig saibihin, ang K to 12 ay binalangkas hindi upang tugunan ang disempleyo sa bansa o itaas ang kalidad ng edukasyon tulad ng pinalalabas ng gobyerno.

Isulong ang edukasyong siyentipiko, maka-masa at makabayan. Siyentipiko dahil nais nating isulong ang edukasyong naglalahad ng katotohanan at nagwawaksi sa mga pagtinging walang batayan. Makabayan dahil nais natin ng edukasyong nagsisilbi sa interes ng ating bayan at hindi ng dayuhan. Maka-masa dahil nais nating ang edukasyon ay nakakamit ng mahihirap at tumutugon sa kanilang pangangailangan at hindi sa iilan lamang.

 

Issue #3: Panggigipit sa mga lider-estudyante at pagyurak sa ating demokratikong karapatan

Tatlong buwan nang nakabinbin ang proklamasyon ng nanalong Tagapangulo ng Konseho ng Mag-aaral na si Ynik Ante ng Samahan ng Kabataan para sa Bayan matapos hindi kilalanin ang kanyang pagkapanalo dahil siya ay naka-promissory note. Isa itong malinaw na pagyurak sa integridad ng eleksyon at desisyon ng mga estudyante. Isa lamang ito sa napakaraming represibong hakbang at polisiyang iniwan ni Vivian Gonzales, ang dating direktor ng Office of Student Affairs at isa ring reserved colonel ng Philippine Army. Ilan sa mga kabang at polisiyang ito ay tambayan phaseout, suspension ng mga lider-estudyante, pagbabawal na maglunsad ng mga aktibidad pagkalipas ng oras ng klase, pagbabawal sa freshman na sumali sa organisasyon, panghihimasok sa operasyon n gating konseho at publikasyon, at iba pa.

Isang porma ng panggigipit sa mga estudyante ang hindi pagproklama kay Ante. Ang panggigipit na ito sa ating Konesho ng Mag-aaral ay hindi dapat pinahihintulutan. Ang ating konseho ay pinakamataas na gubyerno ng mga iskolar ng bayansa pamantasan, isang konsehong pinagbuwisan ng buhay-at-kamatayang pakikibaka ng libu-libong estudyanteng nauna sa atin. Ang Konseho an gating sandigan para sa karapatan sa edukasyon at kakampi para isulong an gating mga demokratikong adhikain.

 

***

 

Nananatiling kolonyal, komersyalisado at reaksyunaryo ang edukasyong Pilipino dahil walang makabuluhang pagbabago ang aasahan mula sa Rehimeng US-Aquino. Nananatili kasi itong kontrolado ng dayuhan at dominado ng iilang panginoong maylupa at malalaking burgesya komprador na mayayaman at makakapangyarihan.

Ang ating panawagan: Pambansang Demokrasya! Ang pambasang demokrasya ang paninindigang isulong ang pambansang kalayaan at paglaya ng bawat mamamayang inaapi at pinagsasamantalahan. PAMBANSA dahil nais nitong igiit ang pambansang soberanya. DEMOKRATIKO dahil nais nitong ipaglaban ang dmeokratikong interes at karapatan ng mayorya ng sambayanang Pilipino – ng mga magsasaka, manggagawa, propesyunal, estudyante, maliliit na negosyante, minorya, kababaihan, at iba pang demokratikong sektor.

Advertisements

UPLB students start classes with protest vs pending USC chair proclamation, educ crisis


June 13, 2012

Class opening at the University of the Philippines Los Banos was welcomed with a rally today demanding for the immediate proclamation of University Student Council-UPLB (USC-UPLB) Chairperson-elect Ynik Ante and “challenging Iskolars ng Bayan to respond on ‘education crisis’ aggravated by continuous cutbacks on education budget.”

Some 300 UPLB students led by Kabataan Party-list Southern Tagalog began distributing their flyers on the annual breakfast treat to the university’s freshman students, followed by a program at the College of Arts and Sciences steps and a protest march from UPLB to Junction, Los Banos, Laguna.

Ante’s proclamation is still pending after the electoral board’s attempt to bar her from running in the campus election and from assuming her post due to late payment of tuition. The university’s chancellor, however, has already expressed his endorsement of Ante’s proclamation amid students’ continuing support on the latter.

“The prevention of Ante’s proclamation as the legal and legitimate USC-UPLB chair is a disrespect of both the integrity of the election process and the students’ decision,” said Ma. Cristina Madeja, chairperson of the party-alliance Samahan ng Kabataan para sa Bayan (SAKBAYAN), UP’s widest student alliance of 60 student organizations. Ante was SAKBAYAN’s standard bearer for the UPLB student council elections on February.

“The intervention on the students’ activity is part of the long history of campus repression in UPLB,” Madeja continued referring to the then Office of Student Affairs Director Vivian Gonzales, a reserved colonel, as the one behind the pending proclamation of Ante. “(Gonzales) is the culprit of various repressive policies, such as tambayan phaseout, suspension of organization’s officers, intervention on internal operations of student council and publications and non-proclamation of winners in student council elections,” she pointed out.

Ante stressed that ‘campus repression’ happens because there are UPLB constituents, like SAKBAYAN that are “conscious and brave enough to stand against policies that trample our right to a quality and accessible education.”

“We welcome the freshman students with the warmest salutation as the new iskolar ng bayan. Our mass action today aims to educate and inform them of their constitutionally-guaranteed right to education, democratic right to freely express their sentiments, freely assemble and freely organize,” Ante said.

The same students also protest various schemes of tuition hike, such as UP’s Socialized Tuition and Financial Assistance Program that requires students to pay P1,500 per unit, amounting to a 50 percent tuition hike. They slam Mr. Benigno Aquino III’s budget cut on education and other social services that left UP with almost P13-billion budget deficit.

“Amidst Aquino government’s futility to prioritize education in the national budget allocation, we pledge a more serious campaign to lobby in congress and protest for higher state subsidy on education and other basic social services,” Ante said.

Madeja said that the protest today is the commencement of a series of activities that will culminate in their participation in the “people’s state of the nation address (SONA)” along with Aquino’s on July 23. #


UPLB students start classes with protest vs pending USC chair proclamation, educ crisis

June 13, 2012


Class opening at the University of the Philippines Los Banos was welcomed with a rally today demanding for the immediate proclamation of University Student Council-UPLB (USC-UPLB) Chairperson-elect Ynik Ante and “challenging Iskolars ng Bayan to respond on ‘education crisis’ aggravated by continuous cutbacks on education budget.”

Some 300 UPLB students led by Kabataan Party-list Southern Tagalog began distributing their flyers on the annual breakfast treat to the university’s freshman students, followed by a program at the College of Arts and Sciences steps and a protest march from UPLB to Junction, Los Banos, Laguna.

Ante’s proclamation is still pending after the electoral board’s attempt to bar her from running in the campus election and from assuming her post due to late payment of tuition. The university’s chancellor, however, has already expressed his endorsement of Ante’s proclamation amid students’ continuing support on the latter.

“The prevention of Ante’s proclamation as the legal and legitimate USC-UPLB chair is a disrespect of both the integrity of the election process and the students’ decision,” said Ma. Cristina Madeja, chairperson of the party-alliance Samahan ng Kabataan para sa Bayan (SAKBAYAN), UP’s widest student alliance of 60 student organizations. Ante was SAKBAYAN’s standard bearer for the UPLB student council elections on February.

“The intervention on the students’ activity is part of the long history of campus repression in UPLB,” Madeja continued referring to the then Office of Student Affairs Director Vivian Gonzales, a reserved colonel, as the one behind the pending proclamation of Ante. “(Gonzales) is the culprit of various repressive policies, such as tambayan phaseout, suspension of organization’s officers, intervention on internal operations of student council and publications and non-proclamation of winners in student council elections,” she pointed out.

Ante stressed that ‘campus repression’ happens because there are UPLB constituents, like SAKBAYAN that are “conscious and brave enough to stand against policies that trample our right to a quality and accessible education.”

“We welcome the freshman students with the warmest salutation as the new iskolar ng bayan. Our mass action today aims to educate and inform them of their constitutionally-guaranteed right to education, democratic right to freely express their sentiments, freely assemble and freely organize,” Ante said.

The same students also protest various schemes of tuition hike, such as UP’s Socialized Tuition and Financial Assistance Program that requires students to pay P1,500 per unit, amounting to a 50 percent tuition hike. They slam Mr. Benigno Aquino III’s budget cut on education and other social services that left UP with almost P13-billion budget deficit.

“Amidst Aquino government’s futility to prioritize education in the national budget allocation, we pledge a more serious campaign to lobby in congress and protest for higher state subsidy on education and other basic social services,” Ante said.

Madeja said that the protest today is the commencement of a series of activities that will culminate in their participation in the “people’s state of the nation address (SONA)” along with Aquino’s on July 23. #



Video-interview of Quezon activist points to military as his abductors

June 12, 2012 | Press release from Karapatan Southern Tagalog Facebook.

Watch the video here.

 

Rights group KARAPATAN-Southern Tagalog released today a video interview of Franklin Barrera Jr., youth activist from Quezon province who was recently reported to have been abducted and tortured by military elements. Barrera categorically stated in the video interview that he believes his abductors were members of the 85th Infantry Battalion of the Philippine Army stationed in Lopez, Quezon.

Last July 7, 2012, Barrera was reported (http://businessmirror.com.ph/home/nation/28439-military-hit-over-kidnap-torture-of-anti-mining-activist-in-quezon) to have been abducted by unidentified armed men in Lopez town. According to a  statement he made to KARAPATAN, he was tortured and interrogated but managed to escape the same day. At about 1:00 AM the next day, members of KARAPATAN-Quezon fetched Barrera in a hospital in Atimonan town and took him to the KABATAAN-Partylist office in Lucena City.

On June 10, Barrera left the office without notice and was later reported to be in the hands of the military again. The video interview was shot last June 8, two days before he left the KABATAAN-Partylist office.

KARAPATAN-ST secretary general Glendhyl Malabanan said the video clearly refutes AFP’s statement yesterday accusing their group of propagating a “tall tale” to “demonize the military.”

Yesterday, Colonel Eduardo Año, commander of the Army’s 201st Brigade operating in Quezon, issued a statement (http://newsinfo.inquirer.net/210369/quezon-activist-escapes-points-to-npa-as-abductors-–-army-exec) claiming that members of the New People’s Army (NPA), not the military, were behind the abduction. He said Barrera feared for his life and sought help from the military. He also claimed that Barrera himself is a member of the NPA.

“We stand by our earlier statements that Barrera is an activist and not a member of the NPA. Just like what Barrera said in his interview, we believe that the military are the only ones who have a clear motive in perpetuating such an atrocity. As an activist and a critique of government and military  policies, Barrera is a prime target for human rights abuse,” Malabanan said.

In the video, Barrera said he is the current coordinator of KABATAAN-Partylist in the fourth district of Quezon. He said he has stopped from schooling in order to “serve society.”

Malabanan stated though that should Barrera stick with the Col. Año’s story, they only see this as a possible result of the military’s coercion and intimidation tactics. She said the military uses such dirty psy-op tactics like they did in the case of the Morong 43.

“We can also see in the video how calm and composed Barrera is, which we can look at as a sign that he does not feel any fear for his life during that time, and is most likely telling the truth. Meanwhile, Col. Año on the other hand has no credibility when it comes to human rights issues. He is a suspect in the abduction of activist Jonas Burgos in 2007. He has no moral authority to lay claims that the military has no hand in Barrera’s abduction,” Malabanan added.


On K to 12 first week: Southern Tagalog youth groups launch ‘K-12 Watch’ in Los Baños

June 11, 2012

Led by Kabataan Party-list, youth groups launch “K-12 Watch” in Southern Tagalog schools today as they claim that “(K to 12) has wreak havoc in elementary and high schools after a week of implementation.”

The groups affiliated with Kabataan Party-list, League of Filipino Students-UPLB, Anakbayan-Southern Tagalog and Gabriela Youth-UPLB aims to gather starting today feedbacks through a “K-12 Watch Roving Bulletin Board” at Lopez Elementary School in Los Banos, Laguna where parents, pupils, teachers and other concerned post their feedback on the first week of implementation of the K-12 policy.

They also invited high school students, parents and teachers in their “iPose against K-12” photo booth at Los Baños National High School main campus where they pose for a photo with the “No to K-12” thought bubble placards. The group said they will upload the photos on the No to K-12 Alliance Facebook page.

Meanwhile, they launched in Southern Tagalog a more serious signature campaign for the “1.2 million signatures against K-12” campaign. Allen Lemence, spokesperson of LFS-UPLB, said that they will submit the said signature campaign to the House of Representatives through its youth solon Raymond Palatino of Kabataan Partylist.

“We are receiving reports that K to 12 caused heavy burdens to the pupils and students and their parents as well as to the teachers and school administrators. Now, we would like to formalize that into a campaign to finally oppose and call for the junking of the K to 12 program,” Lemence said.

The groups received information that K to 12 has caused confusion among the teachers as to what to teach on the new curriculum. Meanwhile, they also received feedback from parents that they were convinced that the K to 12 program will only give them heavy expenses.

He also stressed that their activities today are just the start of a series of activities that would tackle the worsening state of education and the youth in the region and how they reflect the national situation under the administration of Pres. Benigno Simeon Aquino III.

The group aims to encourage the participation of students, parents, educators, and other concerned parties in open discussions on the status of the first week of implementation of the K-12 curriculum in both elementary and secondary schools in Southern Tagalog to reaffirm the group’s stand against the policy.

“We stressed that this K to 12 program is a pro-imperialist and anti-people policy. The questions to be asked should not only ‘are we ready?’ or ‘how can we make K to 12 work?’ But rather we should question and expose the reason behind its implementation—that this program is yet another manifestation of Aquino’s puppetry to the foreign multi-national corporations,” Lemence pointed out as he also stressed that the K to 12 program is not an education policy per se but a labor export policy.

 

7:00 AM – 11:30 AM

K-12 Watch Roving Bulletin Board (Lopez Elementary School, Lopez Ave., Los Baños, Laguna)

11:30 AM – 2:30 PM

iPose against K-12 Photo Booth

Los Baños National High School, Batong Malake, Los Baños, Laguna

 

RELATED ACTIVITIES:

June 12    Independence Day mobilization

June 13    UP Los Baños class opening mobilization

June 19    Kabataan Partylist anniversary voters’ registration and education campaign | Rizal Day celebration

July 4       Filipino-American Friendship Day mobilization

July 7       State of the Youth Address – Laguna

July 14     State of the Youth Address – Quezon

July 15     State of the Youth Address – Cavite

July 18     State of the Youth Address – Romblon

July 21     State of the Youth Address – Batangas


Ilang Mahahalagang Punto Laban sa Programang K-12 ng Administrasyong Aquino

Ang K-12 (kinder to grade 12) ay isang programang naglalayong palitan ang kurikulum ng elementarya at sekuundaryang edukasyon sa Pilipinas at dagdagan ito ng dalawang taon. Noong nakaraang taon, inumpisahan ang programa sa pamamagitan ng pagpapatupad ng universal kindergarten. Ngayong Hunyo naman ay uumpisahan na ang bagong kurikulum para sa mga mag-aaral na papasok ng grade 1 at first year high school na ngayon ay tinatawag na grade 7.

Ayon sa Department of Education (DepEd), ang K-12 umano ang solusyon ng administrasyon ng Pang. Benigno S. Aquino III sa lumalalang krisis sa edukasyon. Gayunpaman, mariin itong tinututulan ng mga kabataan, mag-aaral, guro, kawani, magulang at ng buong komunidad dahil sa kawalan ng programa ng makabuluhang batayan at sapat na paghahanda at panustos ng gobyerno para rito. Ang hilaw na pagpapatupad ng K-12 ay maaaring makapagpalala pa ng sitwasyon.

Narito ang ilan sa mga batayan ng DepEd sa pagpapatupad ng K-12 at ang ating paglalantad sa kahungkagan ng programang ito:

I. Ayon sa DepEd: Ang K-12 ang solusyon sa dumaraming bilang ng out-of-school youth.

Sa katunayan: Ang pangunahing dahilan ng pagdami ng out-of-school youth ay ang kakulangan ng pantustos sa pag-aaral. Batay sa pag-aaral ng Alliance of Concerned Teachers (ACT), tinatayang gagastos ng P12,090 ang bawat pamilya para tustutusan ang pag-aaral ng isang miyembro sa bawat karagdagang taon sa K-12. Kabilang sa mga gastusin ang pamasahe, baon, gamit sa eskwela at iba pa. Mabigat ang halagang ito na pinapalala pa ng nagtataasang presyo ng mga bilihin at ang mababang pasahod sa mga manggagawa lalo na’t tahasan nang tinalikuran ng Pang. Aquino ang panawagan sa P125 across-the-board nationwide dagdag-sahod.

II. Ayon sa DepEd: Solusyon daw ang K-12 sa bumababang marka ng mga mag-aaral sa elementarya at sekundarya.

Sa katunayan: Hindi solusyon ang karagdagang taon sa pag-aaral sa humihinang kalidad ng batayang edukasyon. Ayon mismo sa resulta ng Trends in International Mathematics and Science Studies, maraming bansa na may 10 taong batayang edukasyon o mas maiksi, tulad ng South Korea at Singapore, ang nakakuha ng pinakamatataas na marka. Ilang mga bansa naman na may programang K-12, tulad ng Chile at Saudi Arabia, ay nakakuha ng mababang marka. Pinapakita nito na sa halip na karagdagang taon sa batayang edukasyon, ang tunay na makakapagpataas ng kalidad ng edukasyon sa bansa ay ang mataas na budget para sa maayos na gamit, libro at iba pang pasilidad, at gayundin ang mataas na pasahod sa mga guro at kawani.

III. Ayon sa DepEd: May sapat na rekursong nakalaan para sa pagpapatupad ng K-12.

Sa katunayan: Ayon sa pag-aaral ng ACT, ang mga pampublikong paaralan sa bansa ay nakakaranas ng 182,483 kakulangan sa mga guro, 97,685 kakulangan sa mga silid-aralan, at 153,709 kakulangan sa palikuran.  Naglaan lamang ang Department of Budget Management ng P259.25 B para sa 2013 gayong ang pangangailangan sa edukasyon ay tinatayang aabot sa P338.20 B. Ang mismong United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) ang nag-aatas sa ating gobyerno na maglaan ng anim na porsyento ng kita nito para sa edukasyon subalit hanggang ngayon ay nanatiling tatlong porsyento lamang ang inilalaan ng administrasyong Aquino para sa batayang edukasyon at sa kolehiyo. Muli, hindi solusyon ang K-12. Ang tunay na solusyon ay ang pagpapahalaga ng gobyerno sa edukasyon at paglalaan ng pondo para rito.

IV. Ayon sa DepEd: Sa pamamagitan ng K-12, hindi na kailangan ng mga kabataang magtapos ng kolehiyo para magkaroon ng trabaho.

Sa katunayan: Baluktot at elitista ang katwirang ito. Pinapatunayan nito na ang karapatan ng mga kabataang makapag-aaral sa kolehiyo, makapili ng propesyon at magkaroon ng oportunidad para matulungan ang kanilang pamilya na umasenso sa buhay ay itinuturing na pribilehiyo lamang ng may kakayahang makapagbayad ng matrikula sa kolehiyo. Kung wala ka nito, sisiguruhin ng K-12 na makapag-aral na lamang ng bokasyunal at teknikal kahit hindi ito ang iyong nais, para sa pagtatapos ng sekundarya ay maaari nang maghanapbuhay. Dagdag pa, sa K-12, inaasahang magtatapos ang mga mag-aaral sa edad na 18—legal na edad para makapag-trabaho. Maliban dito, hindi rin nasosolusyunan ang kawalan ng trabaho ng mga kabataang nakapagtapos ng kolehiyo. Ayon sa pag-aaral, humigit-kumulang na 461,000 Pilipinong nagsipagtapos ng kolehiyo noong taong 2008 ang walang trabaho.

V. Ayon sa DepEd: Ang mga nagsisipagtapos sa programang K-12 ay maari nang ituring na mga propesyunal at may mataas na pinag-aaralan sa ibayong-dagat.

Sa katunayan: Walang kabuluhan ang argumentong ito. Malisyoso nitong itinutulak ang mga kabataan na mangibang-bansa imbis na hikayatin ang mga ito na maglingkod sa sariling bayan. Hindi masisisi ang mga kabataang piniling iwan ang kanilang mga pamilya upang mabigyan sila ng mas maginhawang buhay na ipinagkakait sa kanila sa sariling bayan. Subalit responsibilidad ng gobyerno na lumikha ng mga programang pang-ekonomiya kung saan hindi na kakailanganin pa ng ating mga kabataan ang lisanin ang bansa para maghanapbuhay. Ang K-12 ay panakip-butas at palusot lamang ng gobyerno sa kawalan nito ng kakayahang lumikha ng balangkas para sa pambansang industriyalisasyon kung saan ang ating bansa mismo ang makikinabang sa ating lakas-paggawa imbis na mga dayuhang nagpapakasasa sa mababang pasahod sa ating mga kababayang overseas Filipino workers. Resulta rin nito ang papalalang brain drain kung saan kinakapos na tayo sa mga propesyunal at mga skilled workers na siya sanang magtataguyod ng ating bayan.

VI. Ayon sa DepEd: Lubos na ang naging pag-aaral at paghahanda para ipatupad ang K-12 ngayong taon.

Sa katunayan: Wala pang ligal na batayan ang pagpapatupad ng K-12 ngayong taon. Kamakailan lamang sinimulang madaliin sa Kongreso ang pag-aamyenda sa “Education Act of 1982” subalit ngayon ay ipinapatupad na ang bagong programa.

Ang edukasyon ay isa sa mga armas natin para mapaunlad ang bayan. Ang K-12 ay nakadisenyo upang pagsilbihan ang mga dayuhang mamumuhunan na ang tanging interes ay magkamal ng tubo mula sa kanilang natitipid sa ating murang lakas-paggawa. Walang makabuluhang pagbabago ang makakamit  sa pagdaragdag ng taon at pagpapalit ng nilalaman ng kurikulum sa batayang edukasyon kung ang mga ito ay hindi nilalangkapan ng makabayan, makamasa at siyentipikong adhikain.

Kaya naman dapat magkaisa ang hanay ng mga kabataan, estudyante, guro, kawani, administrador, at ang buong komunidad upang tutulan ang huwad na programang K-12. Narito ang ilan sa mga hakbang upang mapagtagumpayan natin ang ating laban:

  1. Maglunsad ng mga pag-aaral at serye ng talakayan hinggil sa K-12 upang mas marami pa ang makaalam kung bakit nararapat itong labanan.
  2. Ipahayag sa iba’t ibang porma ang pagtutol sa K-12. Ang pinagsama-samang boses ng mamamayan ang maaaring lumikha ng pwersang pipilit sa gobyernong ihinto ang pagpapatupad nito.
  3. Lumahok at magpalahok sa “No to K-12 Alliance”. Kung mas marami tayong kikilos, mas mapapabilis ang ating tagumpay.
  4. Dumalo at magpadalo sa iba’t ibang tipo ng pagkilos laban sa K-12. Gawing malikhain ang mga pagkilos upang makapanghamig ng mas malawak na hanay ng mamamayan.
  5. Pumirma at magpapirma sa “1.2 milyong pirma kontra K to 12 ni Aquino”, isang petisyong ipapasa natin sa ating mga mambabatas hanggang maparating ito sa Malacañang.

Ipagpatuloy natin ang ating pakikipaglaban para sa libre at de-kalidad na edukasyon—edukasyong naglilingkod sa kapwa Pilipino!


Biguin ang Kontra-mamamayang K+12 ng rehimeng US-Aquino! — League of Filipino Students

A statement from LFS’ official website.

 

Sa pagbubukas ng pasukan ngayong Hunyo ay problema na naman ng mga magulang kung saan huhugot ng pera pangtustos sa pag-aaral ng kanilang mga anak. Bukod dito, dadagdag pa sa kanilang problema ang implementasyon ng programang K+12 ng administrasyong Aquino ngayong taon.

Ang K+12 ay programang pang-edukasyon na nangangahulugan na bawat bata ay dumaan sa Kindergarten, ang unang apat na taon ay tatawaging Junior Highschool at ang karagdagang 2 taon pa ay tatawaging Senior Highschool, kung saan ang 2 taong ito ay maglalako ng Vocational-Technical courses (baking, welding, cosmetics, automotive, etc). Pinagmamayabang ng inutil na Pangulo na ang K+12 ang lulutas sa krisis ng edukasyon at disempleyo sa bansa. Ngunit kung susuriin nang mabuti ay malinaw na hindi ganito ang kaso.

Dagdag taon, dagdag pahirap
Sa kasalukuyang kalagayang binabarat ang sahod ng mga manggagawa at mataas ang presyo ng langis at ibang produkto, ang karagdagang taon sa batayang edukasyon ay nangangahulugan ng dagdag gastusin para sa mga mag-aaral at kanilang mga magulang. Ang dalawang karagdagang taon ay nangangahulugan ng karagdagang gastos para sa school supplies, baon, pamasahe, at mga proyekto sa paaralan. Ibig sabihin nito ay mababawasan ang badyet ng pamilya para sana sa pambayad-kuryente, pagkain sa araw-araw, at iba pang bilihin. Kalaunan ay mababawasan din ang mga hindi makakapagtapos ng pag-aaral dahil sa kahirapang dulot ng dagdag dalawang taon na ito. Sa bahagi ng gobyerno ay nangangailangan din ng karagdagang gastos para tustusan ang mga pangangailangan sa sektor ng edukasyon. Sa kasalukuyan, may kakulangan na ng 97, 685 silid-paaralan at 132, 483 guro sa buong kapuluan. Ngunit dahil mas pinipili ng gobyerno na laanan ng pondo ang pambayad utang-panlabas at militarisasyon, hindi pa rin maresolbahan ang matagal nang problema ng edukasyon sa bansa. Ang hindi pagkalutas sa mga problemang ito ng pamahalaan sa matagal na panahon ay nagpapakita na walang puwang sa sistema ng edukasyon ang K+12 at iba pang dagdag gastos.

K+12 ni Aquino, para kanino?
Sinasabi rin ng administrasyong Aquino na ang K+12 ang lulutas sa usapin ng malawakang disempleyo sa bansa. Dahil daw sa karagdagang 2 taon, magtatapos ng hayskul ang mga kabataan pagtungtong ng edad 18 at kung gayon ay nasa legal nang edad para maghanap ng trabaho. Kabulaanan ito dahil kalakhan ng mga trabaho ay nangangailangan pa rin ng diploma ng pagtatapos sa kolehiyo bago ituring na propesyunal ang isang empleyado. Kung tutuusin nga, maging ang mga tapos mismo ng kolehiyo ay nahihirapan din sa paghahanap ng trabaho sa bansa. Mananatili lang ang kalagayan kung saan mamamasukan ang mga kabataang ito bilang mga kontraktwal na trabahador.

Sa kabilang banda, mas madali rin umano makakahanap ng trabaho sa ibang bansa ang mga gradweyt dahil ang K+12 ay sang-ayon sa kurikulum ng ibang bansa. Ang ganitong kaisipan ay malinaw na pinapakitang tinutulak ng gobyernong ito na magpaalipin na lang ang mga kabataan sa dayuhang kumpanya sa halip na maglingkod sa sariling bayan at malapit sa kani-kanilang pamilya.

Kontrahin ang K+12!
Napatunayan ng pagsulpot ng dati nang problema ng mga siksikang sild-aralan at kulang na mga pasilidad na mas nangangailangan pagtuunan ng pansin ng gobyerno ang paglutas sa mga ito sa halip na ipatupad ang programang tulad ng K+12. Sa panimulang pagbubukas ng klase ngayong Hunyo 4, tumambad sa buong publiko ang kalunus-lunos na kalagayan ng mga mag-aaral sa elementary at hayskul. Tampok dito ang mga nagsisiksikang estudyante sa isang classroom, na kung saan nagresulta para isailalim ang mga ito sa ‘homestudy’ program. Ang ilan pa nga ay ginawang 3 shift ang mga klase.

At sa malaon pa, ipanawagan ang mataas na badyet sa edukasyon. Tanging sa sama-sama at solidong pagkilos ng kabataan at mamamayan makakamit ang isang siyentipiko, makamasa, at makabayang porma ng edukasyon!

EDUKASYON, KARAPATAN NG MAMAMAYAN!

ITAAS ANG BADYET SA EDUKASYON!

TUTULAN ANG K+12 NG REHIMENG US-AQUINO!

ISULONG ANG MAKAMASA, SIYENTIPIKO, AT MAKABAYANG EDUKASYON!